İstanbul’da sonbahar, şehrin kültür sanat takviminin en canlı dönemlerinden biridir. Yazın açık hava ritmi yavaş yavaş yerini sergilere, festival programlarına, konserlere, tiyatro sezonuna ve sinema gösterimlerine bırakır.

Pamukkale, Türkiye’nin en çarpıcı doğal oluşumlarından biri. Uzaktan bakıldığında karla kaplı bir yamaç ya da pamuk yığınlarını andıran bembeyaz yüzeyler, yakından bakıldığında termal suyun binlerce yıllık yolculuğunu görünür kılan katmanlı bir doğa haritasına dönüşür.

Ege’yi anlatan en güçlü izlerden biri, bu coğrafyanın kokusudur. Dağ yamaçlarında kendiliğinden yetişen kekikler, evlerde kurutulan adaçayları, zeytinyağıyla buluşan defne yaprakları, pazarlarda demet demet satılan otlar ve yaz rüzgarına karışan lavantalar o çok ünlü Ege yemek kültürünün de temellerini oluşturur.

Efes Antik Kenti, Şirince, Meryem Ana Evi, Artemis Tapınağı ve Ege kıyılarını aynı seyahatte görmek isteyenlerin en sık sorduğu sorulardan biri şudur: “Kuşadası mı Selçuk mu, hangisinde konaklanmalı?” Bu sorunun tek bir doğru yanıtı yok.

Efes Antik Kenti’ni gezmek, kısa bir yürüyüş rotasından çok daha fazlasını gerektirir. İzmir’in Selçuk ilçesinde yer alan bu geniş arkeolojik alan; geniş mermer caddeleri, hala aktif kullanılan tiyatrosu, gösterişli kütüphane cephesi, estetik yamaç evleri ve çevresindeki kültürel duraklarla birlikte planlanması gereken güçlü bir kültür rotasıdır.

İstanbul’da bir günü yürüyerek geçirmek istediğinizde Beyoğlu, en güçlü rotalardan biri. Çünkü burada geçireceğiniz birkaç saat içinde tarihi apartman cepheleri, eski pasajlar, müzeler, sanat galerileri, kiliseler, hanlar ve kalabalık meydanlar arasında sürekli değişen bir şehir ritmiyle karşılaşırsınız.